ACTIE!

Menno WiersmaCOLUMNS

Zowel binnen de ‘Bistedokterspraktijk’ als daarbuiten is er aan ‘actie’ momenteel geen gebrek. Volgens een natuurkundige wet levert een actie altijd een reactie op. Voorspelbaar dan wel onvoorspelbaar. Met name wanneer een actie onderhevig is aan de grillen van het menselijk karakter, is het resultaat moeilijk te voorspellen. Het is nog maar de vraag of een actie dan aan zijn verwachtingen voldoet. Zeker wanneer twijfel of vermoeidheid toeslaat tijdens zo’n proces, is de reactie vaak navenant lauw en valt het eindresultaat tegen. Ervoor gaan is dus het devies, anders kun je het beter laten! 

Maar of het doel altijd de middelen heiligt? Als je als eerste zwarte of als eerste vrouw president van de VS wilt worden, levert het in ieder geval enerverende (voor)verkiezingen op. Wanneer je als buschauffeur voor een hogere beloning strijdt, verdampt de sympathie van het publiek snel als je gestreste eindexamenkandidaten bij de halte laat staan. Of als de ene boer belet dat de melk van zijn collega kan worden verwerkt, kan de vlam in de pan slaan. En dat terwijl alle melkveehouders hetzelfde doel nastreven: minstens een kostendekkende melkprijs. De gestelde vraag is dus niet eenvoudig te beantwoorden.

Als praktijk rollen we ook van de ene in de andere actie. Alweer ruim drie weken zitten we midden in de vaccinatiecampagne tegen blauwtong, en dat zal ons de rest van de zomer wel blijven bezig houden. Het doel is het overgrote deel van alle koeien, schapen en geiten te beschermen tegen deze van oorsprong (sub)tropische ziekte. Of dat lukt zullen we moeten afwachten.

Andere ‘acties’ spelen daar dwars doorheen. Was nog maar net de ‘Week van het Huisdier’ achter de rug of de ‘Open Dag’ stond op het programma. In het kader van de ‘open bedrijvendag’ van de Sakeclub Reduzum  was onze praktijk op zaterdag 31 mei open voor belangstellenden. Er was een fietstocht uitgezet langs 31(!) bedrijven en bedrijfjes die Reduzum (en omstreken) rijk is. Tevens hadden we onze veehouders in de gelegenheid gesteld om diezelfde dag een kijkje bij ons achter de schermen te komen nemen. Als je echter open dag houdt, dient de zaak wel een beetje op orde te zijn. De hele week zo tussen de bedrijven door al wezen opruimen. Dat kan nooit kwaad. Immers, waar je anders nooit aan toe komt (lees: geen zin in hebt), is nu zomaar aan kant. Bovendien werd het gebouw buitenom nog eens in het sop gezet.

Op die bewuste zaterdag leken Jantsje en ik om kwart voor tien, ondanks een lekke band,  alles onder controle te hebben en zette ik twee grote ventilatoren voor de praktijk om de ‘swingpop’ als attractie op te blazen. Maar wat ik ook probeerde, kreeg het kreng niet omhoog. Juist op dat moment ging mijn mobiel. De collega van dienst. Nee, viagra had ie niet voor mij, maar hij had mijn hulp nodig, en wel zo snel mogelijk. Eén van de collegae zat op vogelwachtexcursie aan de boorden van het IJsselmeer en de andere bleek met een leeg mobieltje rond te rijden. Snel thuis van auto gewisseld, Lia opgetrommeld om Jantsje te komen helpen en twintig minuten later stond ik in onderbroek op een boerenerf mijn nette kloffie te verruilen voor een ‘operatie outfit’. Mijn collega had gelijk, de koe was er beroerd aan toe. Gelukkig verliep de operatie voorspoedig.

Ondertussen liep het nog lang geen storm op de praktijk, maar begon het net gezellig op gang te komen. De pop kreeg ik zowaar toch de lucht in en tot half vier hebben we menigeen rondgeleid. Vooral het rariteitenkabinet doet het goed op zo’n dag: de blaasstenen, haarballen en het ‘sterk watergebeuren’ oogsten altijd ooh’s en aah’s. Het biggetje met acht poten is met name spekkoper.

De organisatie van de Sakeclub was prima, maar de algehele belangstelling viel wat tegen. Bij andere leden van de club leidde dat soms tot kritische kanttekeningen. Dat speelde dat bij ons veel minder. Heeft alles te maken met doelstellingen en verwachtingspatronen. Wij hadden uitsluitend relationele bedoelingen en vinden klantenbinding veel belangrijker dan klantenwerving op zo’n dag. Voor ons was de ‘Open Dag’ dan ook geslaagd.

Grappig is dat ik zelfs via de media met de lopende actie wordt geconfronteerd. Juni is tot de ‘Maand van het Chippen’ uitgeroepen. Huisdiereigenaren worden door middel van spotjes aangespoord van hun geliefde beesten geen asielzoekers te maken. Natuurlijk ondersteunen we die actie. Of de boodschap overkomt? We zullen zien.

Juni 2008

Open dag van de Dierenartsenpraktijk Reduzum-Grou op zaterdag 31 mei 2008