{"id":426,"date":"2011-09-07T22:54:10","date_gmt":"2011-09-07T20:54:10","guid":{"rendered":"https:\/\/wordpress-93166-1056199.cloudwaysapps.com\/?p=426"},"modified":"2023-01-05T16:40:57","modified_gmt":"2023-01-05T14:40:57","slug":"diggelguod","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/bistedokter.nl\/diggelguod\/","title":{"rendered":"Diggelguod"},"content":{"rendered":"
L\u2019histoire se r\u00e9p\u00e8te, sa\u2019t de Fr\u00e2nsen sizze. Skrassen op jins siel kinne jo net weipoetse en diggelguod dat stikken is, kinne jo better fuortdonderje. Dogge jo dat net dan kin soks foer foar psychologen wurde of in \u2018skibbich\u2019 ferhaal opsmite.<\/strong><\/p>\n It is gl\u00fbpende k\u00e2ld earne midden yn \u2018e winter yn \u2018e oarlochsjierren fan de foarige ieu. Nel f\u00fbn in s\u00faterich katsje samar midden op strjitte. It skarminkeltsje streake de lytse faam nuet om \u2018e beklomme skonken en mauke tsjin har. Nel helle de lapkespoes oan en naam har mei nei h\u00fbs. Se t\u00f4ge mei it bist op \u2018e earm de hege stoepe fan it doktersh\u00fbs op en r\u00fbn de gong troch, sa de opkeamer yn. Ferheard kaam mem har temjitte mei harren h\u00fbn op \u2018e hakken. Mem koe har dochter sa gau net in \u00fatbr\u00e2nder jaan oer de smoarge skuon of de stabij stode al heal \u00fbnder har rok troch op lytse Nel ta. Poes skrok har it rambam! Se skeat by Nel oer it skouder en fleach mei in sturt as in tuorrebout ta de keamer yn. Bijke stode deun achter har oan. De kat koe sa hurd net yn \u2018e gerdinen str\u00fbpe en r\u00fbtste doe mar \u00fbnder de porsleinkast. De h\u00fbn d\u00fbkte mei syn kop ek \u00fbnder dy kast. Hy koe poes krekt net rikke en sloech syn sturt wakker hinne en wer. Mem en Nel hearden de kat f\u00fbleinich blazen en noch gjin twa tellen letter kaam Bijke mei in gjalp wer \u00fbnder de kast wei. \u00dat in skras oer syn noas sipelen grutte drippen bloed. Doe beg\u00fbn Bijke \u00e2lderheisliks te blaffen. It naaide der sa \u00fat, dat Nel har hantsjes foar de earen sloech. Mem besocht de h\u00fbn te pakken te krijen mar se stroffele oer it bist en rekke yn \u00fbnmacht lang\u00fat oer de flier. Sy koe oars neat mear \u00fatbringe as boaze en loaze kreten.<\/p>\n Ynienen sette poes it wer op in rinnen. Se sloech har neils yn de learen stoel, fleach op it bekling en sprong doe sa streekrjocht boppe op de porsleinkast. D\u00ear stiene trije Delftsblauwe kommen op. De meast rjochtse fan it trio wankele efkes en tr\u00fbdele doe yn in pir\u00fbette nei \u00fbnderen. Op in hier nei miste de kom Bijke syn kop en sloech oan barrels op \u2018e parketflier. Dat makke de h\u00fbn noch f\u00fbleiniger! Hy d\u00fbnse mei in kabaal om \u2018e kast hinne dat it in aard hie. Op dat stuit fleach de keamerdoar wer iepen. It wie heit yn syn wite jas. Syn gesicht stie op \u00fbnwaar. De man wie fan\u00fat de drokte fan syn sprekoere op it leven \u00f4fkaam. Hy seach Nel stean mei de eagen stiifticht en har hantsjes stiif foar de earen. Hy eage it slachfield oer en sei gjin wurd. Pakte in stoel, sette dy njonken de porsleinkast en stapte d\u00earop. Grypte s\u00fbnder pardon de kat yn \u2018t nekfel en w\u00e2de de gong troch mei Bijke blaffend efter him oan. Hy swaaide de foardoar iepen, pakte Bijke by syn halsb\u00e2n en soalde de kat it paad op.\u00a0 Bijke smoarde hast mar heit hold him stevich f\u00east. Poes stuitere rolleboljend oer de klinkers fan it foardoorpaad, fleach it brechje oer en stode sa de dyk op. Flak foar in frachtauto. Yn in sucht wie se sa plat as in d\u00fbbeltsje. En Nel wie krekt op \u2018e tiid by de doar om it fatale momint op har netflues te fangen…<\/p>\n It hat wol trije dagen duorre ear\u2019t de opskuor yn it doktersh\u00fbs wer wat delb\u00eade wie. De lytse faam wie net te treasten. Har \u00e2ldere suster hie k\u00e2ns sjoen om de gruzeleminten fan it ierdewurk byinoar te swyljen en wie beg\u00fbn de diggels skibke foar skibke te lymjen. In heikerwei.<\/p>\n De skram op \u2018e noas fan Bijke wie it earste dat wer hiele wie. Rom twa wike letter wie sa goed en sa kwea at it koe it ierdewurk ek wer lime. Alline fan tichteby koene jo de lymnaadsjes sjen. De skrassen op \u2018e siel fan it lyts fanke hiene lykwols g\u00e2ns mear tiid nedich om te hieljen.<\/p>\n Goed 65 jier letter. It is midden yn \u2018e simmer en it is smoarhyt. Thea is krekt tachtig jier wurden. It is wol hiel stil yn \u2018e h\u00fbs no\u2018t har kat dea is. Har skoandochter troaide har d\u00earom mei om in oarenien op te heljen. Dat waard Niak, in swartb\u00fbnte kastraat. In werpleatser via Stifting SOS.<\/p>\n Niak moast lykwols wakker omstean leare. De hiele earste dei hat er him ferstoppe efter de tillevizjekast. Mar stadichoan waard hy frijer en rekke hy wend oan Thea en sy oan him. Op ien fan syn sneuptochten troch de wente foel syn each op in erfstik: de porsleinkast. It \u00fatsicht fan dy kast \u00f4f oer de keamer moat fantastysk w\u00eaze, tocht er. Thea seach him sjen, begrypte wat er yn\u2019t sin hie doe\u2019t er op it bekling fan de learen fauteuil wipte. Sy joech in gjalp wylst er de sprong weage. Faaks d\u00eartroch rekke Niak justjes de fierste fan de trije Delfts blauwe kommen dy\u2019t de kroan fan de kast siere. De kom makke in healslach, like te wifeljen en mitere doe nei \u00fbnderen. Nettsjinsteande it sachte tapyt foel er yn wol h\u00fbndert diggels. Wakker deselde diggels as doedestiids. Yndie, it wie dyselde kom dy\u2019t Thea sels lime hie. De foaroarlochske lym hat ik net h\u00e2lden…<\/p>\n Wol trije moanne lei de brot op in bl\u00ead yn \u2018e erker. Niak seach der sa no en dan beroufol efkes by, mar it slagge Thea net nochris om mei moderne superlym \u00fat de skibben in kom waakse te litten. \u201cSmyt dy rommel dochs fuort, Mem\u201d, sei ik, \u201cIt is ommers mar dea guod.\u201d Mar fansels begriep ik ek wol dat der doe in stikje skiednis yn \u2018e kontener ferdw\u00fbn.<\/p>\n En Niak? Hy mocht ek net \u00e2ld wurde. Hy kaam de \u00f4fr\u00fbne winter op in nacht net mear th\u00fas. It wie noch mar krekt beg\u00fbn te friezen. Faaks hat hy net witten dat jo dan net oer ien nacht iis gean moatte… Mem mist har kat. Inkeld in foto en neitinzen bliuwe oer. Dy wurde dan ek tige kuozze.<\/p>\n Augustus 2011<\/p>\n L\u2019histoire se r\u00e9p\u00e8te, sa\u2019t de Fr\u00e2nsen sizze. Skrassen op jins siel kinne jo net weipoetse en diggelguod dat stikken is, kinne jo better fuortdonderje. Dogge jo dat net dan kin soks foer foar psychologen wurde of in \u2018skibbich\u2019 ferhaal opsmite. It is gl\u00fbpende k\u00e2ld earne midden yn \u2018e winter yn \u2018e oarlochsjierren fan de foarige ieu. Nel f\u00fbn in s\u00faterich … Lees verder \u00bb<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_mi_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[10],"tags":[],"yoast_head":"\n<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"