Wat soesto!

Menno WiersmaFRYSKE COLUMNS

Freark Smink hat syn ‘opus magnum’ nota bene nei syn santichste nochris ôflevere yn de foarm fan in magistrale teaterfoarstelling oer it boerelibben. It is lykwols net allinne de boer dy’t sintraal stiet mei syn hjoeddeiske problematyk as reade tried yn ‘Wat soesto!’. Famyljerelaasjes yn ’t algemien mei dy fan heit en soan yn ’t bisûnder en it ferskynsel ‘mantelsoarch’ … Lees verder »

De hantekening fan Kroes

Menno WiersmaFRYSKE COLUMNS

Ik haw it as bistedokter noch meimakke dat in boer op skreiershoeke by winterwaar inkeld op redens te berikken wie. Dan gong ik fanôf Heechhiem op noaren nei de Roekeboer foar keallerij mei yn ‘e iene hân de ferlostas en yn d’oare de operaasjekoffer. Kleare romantyk! Machtich fûn ik dat. Spitigernôch bin ik in hakkenkruk op redens; absolut gjin talint … Lees verder »

‘Luctor et Emergo’

Menno WiersmaFRYSKE COLUMNS

It moat mear as fiifentweintich jier lyn wêze dat ik op dat plak foar it lêst west bin foar kij. Ja, letter noch wolris foar in ezel of in oar útsûnderlik bist, mar doe wie it al in rekreaasjewente wurden. Dan doel ik op de pleats ‘oer de Greft’, wat no feitlik it Prinsesse Margrietkanaal is, mei it latynsk adagium … Lees verder »

Middelpunt

Menno WiersmaFRYSKE COLUMNS

Sûnt myn stopjen yn septimber liket it oft ik yn it ‘Middelpunt’ fan de belangstelling stean. Fan ‘e moarn bygelyks foel dat blêd mei deselde namme yn ‘e bus. Eltse moanne stean der kolumns fan mysels yn, mar dizze wike ek in fraachpetear fan Broer Roorda, melkfeehâlder út Grou, mei de bistedokter. Broer hie my frege syn ferhaal tefoaren efkes … Lees verder »

De groede

Menno WiersmaFRYSKE COLUMNS

By ús yn ‘e gong stiet in grutte antike mahoanjehouten tûfkast. De sintrale ferwaarming hat him sadanich útdroege dat er noadich ferlet fan restauraasje hie. Meubelrestaurateur Dirk fan Tribulet út Reduzum ûntferme him oer it pronkstik. Sels it skeinde laach finear wist dizze keunstner sadanich op te meitsjen dat jo it amper mear sjen kinne. Dochs neamt Dirk dat ek … Lees verder »

Retoerke Ljouwert

Menno WiersmaFRYSKE COLUMNS

Sûnt rom in jier wennet Doede op in pleats by ‘t spoar. Om de boerinne hie’t net hoecht om’t se benaud foar hûnen is; mar de bern woene it sa graach dat de boer úteins mar belies jûn hat. Hy socht in boerestabij út sûnder stambeam; ientsje mei papieren fûn er te prizich. It like him skoan ta dat de … Lees verder »

Lyts kolleezje yn ‘e iglo

Menno WiersmaFRYSKE COLUMNS

Doe’t ik it boerehiem opried, seach ik de beide bruorkes strie tôgjen nei de kealle-iglo. Dêr sil it ‘slachtoffer’ dan ek wol lizze, tocht ik. Ik hie hoedsum riden en stoppe foarsichtich om’t ik de ynfúsen op it byridersplak stean hie yn in amer dampend wetter om se alfêst op lichemstemperatuer te krijen. Ik hâld net sa fan griemerij yn … Lees verder »

Krystknyn

Menno WiersmaFRYSKE COLUMNS

Piter is de namme, as jo my tasteane. Ik bin ien fan Jehannes fan de Trije Romers. Bin al hiel jong út ‘e hûs rekke, mar myn nije wente wie in boppeslach. In hiel grut striehok, in âld hinnehok, mei útsicht op it westen. Yn de nêstkastkes koe ‘k my weromlûke at dat sa útkaam. Dêr wipte ik doedytiids samar … Lees verder »

De weesfôle fan Holwerda Sathe

Menno WiersmaFRYSKE COLUMNS

Doe’t ik op sneintemoarn buorfrou Froukje oan de tillefoan krige, murk ik daliks dat sy behoarlik fan ’t hynder wie. Sibrecht, de âld merje, lei dy moarns samar dea yn ‘e hynsteboks en de fôle fan krekt twa moanne rûn ferstuivere om har mem hinne. Fansels wiene ús bourlju op dat stuit finaal fan ‘e kaart. Ik beskôgje it as … Lees verder »

De slachrjemme op ‘e taart

Menno WiersmaFRYSKE COLUMNS

In lyts kertier ear’t de wekker giet, rattelt de tillefoan. Jelle hat help nedich by keallerij fan in rier. Ik rek my út en bliuw noch eefkes op ‘e rêch lizzen oan’t myn oare helte oer myn búk strykt en my oantrunet dat ik der ôf moat. Gau strûp ik yn ‘e klean en strûs nei ûnderen ta. Ûnderweis yn … Lees verder »

Diggelguod

Menno WiersmaFRYSKE COLUMNS

L’histoire se répète, sa’t de Frânsen sizze. Skrassen op jins siel kinne jo net weipoetse en diggelguod dat stikken is, kinne jo better fuortdonderje. Dogge jo dat net dan kin soks foer foar psychologen wurde of in ‘skibbich’ ferhaal opsmite. It is glûpende kâld earne midden yn ‘e winter yn ‘e oarlochsjierren fan de foarige ieu. Nel fûn in súterich … Lees verder »

Aprillerij yn ‘e Multykultyklup

Menno WiersmaFRYSKE COLUMNS

We sitte midden yn ‘e lammefangerstiid. Altyd wer hartstikkene moai mar drok. Lykwols is myn bistedoktersbestean blykber noch net bannich genôch om’t ik sels ek nochris sa noadich skieppeboer wêze wol. Dat jout ferdivedaasje by de fleet. Foaral by de swarte skiep yn de meast blanke Tekselske famylje want mei-inoar foarmje sy in moaie multykultyklup. Yn de keppel fan goed … Lees verder »

De olfert fan de bistebuorkerij

Menno WiersmaFRYSKE COLUMNS

Op in pleats hjir flakby wennen noch net iens sa hiel lang ferlyn in boer mei syn frou, in hûn, in stikmannich kij en in keppel skiep. It wie maitiid en de lammerij wie hast dien. De skuorre siet grôtfol mei heech- en leechtoanich bletterjend fee. Der wie noch mar ien touke dat lamje moast.   Op in pleats fier … Lees verder »

Lolke Kalsbeek, fiifentritich jier feedokter

Menno WiersmaFRYSKE COLUMNS

Hoe yn ‘e goedichheid kinne jo it libbenspaad fan in feedokter gearfetsje yn ien ferhaal? Dat bestiet hielendal net! Heechút binne der in pear krinten út de brij te fandeljen. Hokker krinten dan?  It begûn goed 35 jier lyn mei tongblierspuitsjen yn dizze omkriten. Noch mar krekt it rydbewiis en noch gjin ûnderfining fan ús fak. Beide hat Lolke lykwols … Lees verder »

Bûsjild

Menno WiersmaFRYSKE COLUMNS

Koartlyn moast ik sels op ‘e snijbank. My waard deselde ridel ôfdraaid dy’t ik ek altyd doch at ik mei eigners in operaasje-ôfspraak meitsje foar harren bist. Ik mocht de jûns derfoar nei achten net mear ite en dyselde deis ek gjin drinken mear nimme.   Moarns om acht oere moast ik my melde by de opnamebaly fan de polyklinyk … Lees verder »